DE GEBEURTENISSEN

VAN GARABANDAL

2

juli 1961 - De komst van Mari

a

Onze Lieve Vrouwe van de Berg Karmel

Op 2 juli 1963 verscheen de Heilige Maagd aan de kinderen, het was net na zes uur ’s avonds. Ze verscheen in de rotsachtige weg die leidt naar het pijnbomenbosje boven het dorp. Onze-Lieve-Vrouw hield het Kindje Jezus in haar armen en werd vergezeld door twee engelen, één aan elke kant. “Tenslotte kwam de gelukkigste dag van hun leven: Op zondag 2 juli 1961, omstreeks 18 uur, verscheen aan Onze Lieve Vrouw. Aan beide zijden stond een engel. De ene was de Heilige  Michael; de andere was ons onbekend. Hij was echter op dezelfde wijze gekleed, zodat het wel tweelingbroers leken. Naast de engel rechts zagen wij ter hoogte van de Maagd een zeer groot Oog dat ons op het Oog van God leek. Die dag spraken we lang met de Maagd en Zij met ons. We zeiden Haar dat we naar de weiden gingen (voor de hooioogst), dat we bruingebrand waren en dat we zeer veel hooi hadden. Zij lachte genoeglijk om al die dingen die we haar vertelden." "We baden de rozenkrans terwijl we naar Haar keken. Ze bad samen met ons om ons te leren hoe we het rozenkransgebed moesten bidden. Nadat we het rozenkransgebed gebeden hadden, zei ze dat ze wegging. We vroegen haar wat langer zou moeten blijven, omdat ze maar kort bij ons geweest was. Ze lachte en antwoordde dat ze op maandag zou terugkeren. Het stemde ons droevig dat ze wegging!" "Toen ze vertrokken was, kwamen de mensen naar ons toe en vroegen ons wat ze gezegd had. Enkele andere mensen geloofden niet (dat zij hier geweest was) omdat we zoveel met Haar gepraat hadden. Maar de meesten geloofden in de Heilige Maagd, omdat, zo beweerden ze, zij te vergelijken is met een moeder die haar dochter sinds lang niet meer gezien heeft. Dan vertelt haar dochter haar alles. En wij, zeker temeer, hadden haar nog nooit gezien en zij was ook nog eens onze Hemelse Moeder." "Zo verliep zondag 2 juli, een zeer gelukkige dag omdat wij voor het eerst de Heilige Maagd gezien hadden. Bij haar hadden we eeuwig kunnen blijven omdat we van haar houden, zelfs zonder haar te zien." Het nieuws had zich snel verspreid en men kon verscheidene priesters tellen onder de menigte van bezoekers die zich bij de dorpelingen had gevoegd om getuige te zijn van de verschijning. Zonder de geringste angst spraken de meisjes met de Vrouwe over hun families, de priesters die waren gekomen en de klusjes die ze thuis deden en in de velden. De Vrouwe glimlachte. Conchita zei dat het spreken met de Vrouwe eenvoudig was, net als het praten met haar moeder die weg was geweest op reis en net was teruggekomen. Conchita noteerde de verschijning van de Heilige Maagd in haar dagboek: "De Heilige Maagd verschijnt met een witte jurk, een blauwe mantel en een kroon van kleine gouden sterren. Haar voeten zijn niet zichtbaar. Haar handen zijn wijd open met het scapulier aan de rechterpols. Het scapulier is bruin. Haar haar is golvend en heeft een scheiding in het midden. Het gezicht is enigszins langwerpig. De neus ook wat lang, en fijn. De mond, zeer mooi met de lippen een beetje vol. De kleur van haar gezicht is gebruind, maar lichter dan dat van de engel; het verschilt. Haar stem is heel mooi, een zeer ongebruikelijke stem die ik niet kan beschrijven. Er is geen enkele vrouw die met haar stem of met iets anders gelijkt op de Heilige Maagd." "De Heilige Maagd glimlachte. Die dag hebben we veel gepraat met de Maagd en zij sprak met ons. We vertelden haar alles. Ze vroeg ons: “Kennen jullie de betekenis van de tekens die onder de engel waren?”  “Nee, die kennen wij niet,” riepen we tegelijkertijd. “Het bevat een boodschap die ik jullie ga geven, zodat jullie het openbaar kunnen maken op 18 oktober,” zei ze. Op verzoek van Onze-Lieve-Vrouw baden ze samen de rozenkrans. De Heilige Maagd leerde hen om de gebeden langzaam te reciteren, de betekenis van de woorden overwegend. Nadat ze op deze manier geleerd hadden te bidden, reciteerde Onze-Lieve-Vrouw alleen nog het Gloria samen met hen, haar hoofd sierlijk buigend in bescheiden eerbied.” - Conchita's Dagboek En na deze dag zou Maria de volgende dagen, weken, maanden en jaren in totaal zo'n 2000 maal verschijnen aan de vier meisjes. Garabandal zou het Nazareth van onze tijd worden.